۱۴,۰۰۰ تومان
اصول
1: اصل لزوم بازگشت هویتی نسل جوان بهعنوان برآیند گسست تدریجی میان روایتهای رسانهای هدایتشده و تجربههای انباشته و متراکم زیسته در بستر کنشگری اجتماعی[1]
2: اصل لزوم بازآفرینی فهم جمعی واقعیت اجتماعی در بستر مواجهه مستقیم نسل جدید با تجربههای زیسته و بازتعریف نقش میدان در تولید معنا و جهتگیری اجتماعی[2]
اصول
۱: اصل لزوم بازگشت هویتی نسل جوان بهعنوان برآیند گسست تدریجی میان روایتهای رسانهای هدایتشده و تجربههای انباشته و متراکم زیسته در بستر کنشگری اجتماعی[1]
۲: اصل لزوم بازآفرینی فهم جمعی واقعیت اجتماعی در بستر مواجهه مستقیم نسل جدید با تجربههای زیسته و بازتعریف نقش میدان در تولید معنا و جهتگیری اجتماعی[2]
۳: اصل گذار تدریجی نسل جدید از موقعیت مصرفکننده منفعل روایتهای رسانهای به جایگاه کنشگر فعال در تولید معنا، هویت و جهتدهی به رفتار جمعی[3]
۴: اصل لزوم همافزایی میان عناصر هویتی، باورهای فرهنگی و تجربههای میدانی در ایجاد مقاومت پایدار در برابر فرآیندهای انگارهسازی و بازنماییهای هدایتشده رسانهای[4]
۵: اصل لزوم بازتعریف موازنه ادراکی جامعه در نتیجه تقابل مستمر میان روایتسازی رسانهای و واقعیتهای مشاهدهشده در بستر حضور مستقیم و کنشگری اجتماعی ولایت مداران جامعه[5]
[1] . زمانی که نسل جدید در معرض حجم بالایی از روایتهای رسانهای قرار میگیرد، این روایتها تنها تا جایی اثرگذار باقی میمانند که با تجربههای واقعی در تعارض قرار نگیرند. با گسترش مواجهه مستقیم با واقعیتهای اجتماعی، شکاف میان بازنمایی رسانهای و تجربه زیسته بهتدریج آشکار میشود و مرجعیت آن روایتها تضعیف میگردد. در چنین شرایطی، اتکای صرف به چارچوبهای القایی کارایی خود را از دست میدهد و ضرورت بازگشت به بنیانهای هویتی تقویت میشود. این بازگشت، فرایندی سطحی و مقطعی نیست، بلکه در لایههای عمیق ادراکی و هویتی شکل میگیرد. انباشت تجربههای زیسته، فرد را به سمت بازتعریف مبانی شناختی سوق میدهد. در نهایت، تجربه عینی به مرجع اصلی در تشخیص، ارزیابی و تصمیمگیری تبدیل میشود و جایگزین روایتهای هدایتشده میگردد.
[2] . فهم جمعی از واقعیت اجتماعی زمانی شکل منسجمتری پیدا میکند که بهجای اتکا به بازنماییهای غیرمستقیم، در بستر تجربههای زیسته و مواجهه مستقیم نسل جدید بازآفرینی شود. این مواجهه، امکان اصلاح برداشتهای اولیه و نزدیکتر شدن ادراکات به واقعیت عینی را فراهم میکند. در چنین شرایطی، میدان اجتماعی نقش صرفاً مصرفکننده معنا را از دست داده و به یک بستر فعال برای تولید معنا و جهتگیری تبدیل میشود. استمرار این فرآیند، موجب بازتنظیم تدریجی فهم عمومی و تقویت پیوند میان تجربه و معنا در سطح اجتماعی خواهد شد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.