اصالت ضرورت بازتعریف گفتمان اصلاحات در درون‌نظام و تصفیه برخی از چهره‌های آن به دلیل رفتارهای ساختارشکنانه

اصول

1: اصل پذیرش ساختار نظام جمهوری اسلامی به‌عنوان نقطه شروع کنش سیاسی اصلاح‌طلبانه[1]

2: اصل تفکیک میان اصلاح از درون و تغییر از بیرون[2]

3: اصل مسئولیت‌پذیری تاریخی در قبال شکاف‌های اجتماعی و سیاسی[3]

4: اصل ضرورت مرزبندی معرفتی و رفتاری با جریان‌های برانداز به‌عنوان شرط لازم برای بقای گفتمان اصلاحات[4]

5: اصل پالایش درونی گفتمان اصلاح‌طلبی از عناصر فاقد پایبندی عملی به اصول انقلاب اسلامی[5]

[1] . اصلاح‌طلب کسی است که در چارچوب جمهوری اسلامی عمل می‌کند، نه علیه آن.

[2] . این اصل بر آن است که «اصلاح‌طلبی» با مفهوم «براندازی» تفاوت بنیادین دارد، هرچند ممکن است به لحاظ شکلی و واژگانی شباهت‌هایی وجود داشته باشد.

[3] . اشاره به وقایع سال ۱۳۸۸ به‌عنوان نمونه‌ای از شکاف‌سازی‌هایی که از سوی برخی جریان‌های مدعی اصلاح‌طلبی شکل گرفت، و نه نیروهای انقلابی.