چکیده
اعتماد عمومی یکی از مهمترین مؤلفههای پایداری نظامهای اجتماعی، تقویت سرمایه اجتماعی و شکلگیری انسجام اجتماعی است و تضعیف آن، پیامدهایی همچون کاهش مشارکت عمومی، گسترش شکافهای اجتماعی و فرسایش سرمایه اجتماعی را به دنبال دارد. ازاینرو، بازسازی اعتماد عمومی بر اساس دادههای وحیانی و ولائی، ضرورتی بنیادین برای تبیین الگوی مطلوب روابط اجتماعی در جوامع اسلامی به شمار میآید. این پژوهش با هدف تبیین جایگاه بازسازی اعتماد عمومی بهعنوان بستر شکلگیری انسجام اجتماعی و جلوگیری از فرسایش سرمایه اجتماعی در سطوح ملّی و فراملّی انجام شده است.
پژوهش حاضر با تکیه بر آموزههای قرآن کریم، سنت نبوی و معارف اهلبیت ; ابعاد اجتماعی، فرهنگی، نهادی و ارتباطی بازسازی اعتماد عمومی را بررسی کرده و نقش آن را در تقویت سرمایه اجتماعی، همبستگی اجتماعی و تعاملات سازنده تبیین میکند. یافتهها نشان میدهد که بهرهگیری از دادههای وحیانی و ولائی، ظرفیت ارائه چارچوبی بومی و جامع برای سیاستگذاری، ارتقای انسجام اجتماعی، تقویت سرمایه اجتماعی و گسترش همکاریهای ملّی و فراملّی را داراست و میتواند مبنای طراحی الگوهای راهبردی در حوزه روابط اجتماعی قرار گیرد.
واژگان کلیدی
بازسازی اعتماد عمومی، دادههای وحیانی، دادههای ولائی، قرآن کریم، معارف اهلبیت;، انسجام اجتماعی، سرمایه اجتماعی، هویت اجتماعی، همبستگی اجتماعی، تعاملات اجتماعی، روابط نهادی، سیاستگذاری اجتماعی، حکمرانی، تمدن نوین اسلامی، سطح ملّی، سطح فراملّی.
اصول
۱: اصل محوریت بازسازی اعتماد عمومی بر اساس دادههای وحیانی و ولائی در سامانیافتگی روابط اجتماعی و تقویت انسجام اجتماعی[1]
۲: اصل جایگاه بازسازی اعتماد عمومی بر اساس دادههای وحیانی و ولائی در سازمانیافتگی روابط و پیوندهای اجتماعی[2]
۳: اصل پیوند بازسازی اعتماد عمومی بر اساس دادههای وحیانی و ولائی با سرمایه اجتماعی، هویت اجتماعی و تعاملات مدنی[3]







نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.