چکیده
امنیت اجتماعی در رویکردهای رایج عمدتاً در قالب مدیریت مخاطرات، کنترل بحران و کاهش تهدیدهای اجتماعی تبیین شده است؛ درحالیکه این رویکردها کمتر به ابعاد هویتی، معنوی، فرهنگی و تجربه زیسته شهروندان در شکلگیری امنیت اجتماعی توجه کردهاند. پژوهش حاضر با تأکید بر اصالت ضرورت بازتعریف مفهوم امنیت اجتماعی از کنترل بحران به بازیابی امید به خلقت ولایت الهی در تجربه زیسته روزمره شهروندان جامعه ولائی، تلاش میکند چارچوبی مفهومی برای تبیین امنیت اجتماعی بر پایه ارزشهای ولائی ارائه دهد. در این چارچوب، امنیت اجتماعی صرفاً به نبود تهدید یا مدیریت بحران محدود نمیشود، بلکه در پیوند با بازیابی امید، هویت ولائی، ادراک اجتماعی، تجربه زیسته روزمره، معناسازی اجتماعی، حافظه فرهنگی، روابط انسانی و ساختارهای فرهنگی و دینی مورد تحلیل قرار میگیرد. بر این اساس، تجربه زیسته شهروندان جامعه ولائی بهعنوان بستر اصلی ادراک امنیت، شکلگیری احساس تعلق، تقویت سرمایههای فرهنگی و اجتماعی، بازتولید ارزشهای مبتنی بر ولایت الهی و ارتقای امید اجتماعی مورد توجه قرار میگیرد. این پژوهش با بهرهگیری از ظرفیتهای میانرشتهای جامعهشناسی، روانشناسی اجتماعی، مطالعات فرهنگی، الهیات اجتماعی و اندیشه سیاسی اسلام، چارچوبی چندبعدی برای بازتعریف امنیت اجتماعی ارائه میدهد که در آن گذار از رویکرد کنترل بحران به رویکرد بازیابی امید، زمینه تحقق امنیت اجتماعی پایدار، تقویت هویت ولائی، انسجام اجتماعی و پویایی جامعه ولائی را فراهم میآورد.
واژگان کلیدی
امنیت اجتماعی، بازتعریف امنیت اجتماعی، کنترل بحران، بازیابی امید، خلقت ولایت الهی، تجربه زیسته، جامعه ولائی، هویت ولائی، ادراک اجتماعی، معناسازی اجتماعی، امید اجتماعی، الهیات اجتماعی
اصول
۱: اصل ضرورت بازتعریف مفهوم امنیت اجتماعی در چارچوب تجربه زیسته روزمره شهروندان جامعه ولائی و نسبت آن با ادراک اجتماعی، شرایط زندگی و تحقق ارزشهای ولایت الهی[1]
۲: اصل جایگاه بازیابی امید به خلقت ولایت الهی بهعنوان رکن بنیادین بازتعریف امنیت اجتماعی با تأکید بر ابعاد فرهنگی، اجتماعی، معنوی و ذهنی تجربههای روزمره شهروندان جامعه ولائی[2]
۳: اصل گذار مفهومی از رویکرد مبتنی بر کنترل بحران به چارچوبی مبتنی بر بازیابی امید، تحقق ولایت الهی و فهم چندبعدی امنیت اجتماعی در متن زندگی روزمره شهروندان[3]
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.