چکیده
این نوشتار بر تبیین حقیقت «سلطه زمانی» بهعنوان منشأ جامع اقتدار علمی و قدرت تصرفی اهلبیت علیهمالسلام در نظام ولایت الهی استوار است و میکوشد نشان دهد که علم فراگیر معصوم و توان تصرف تکوینی او، دو حقیقت مستقل و پراکنده نیستند، بلکه هر دو از احاطه وجودی بر حقیقت زمان و ولایت مأذون الهی سرچشمه میگیرند. بر این اساس، علم معصوم حاصل انباشت اطلاعات یا تجربه تاریخی نیست، بلکه نتیجه اشراف وجودی بر گذشته، حال و آینده و احراز سلطه بر مراتب زمان است؛ از همینرو، اقتدار علمی، اراده ولایی و قدرت تصرف در عالم، ساختاری هماهنگ و جداییناپذیر مییابند. این نگرش، پیوند میان ولایت تشریعی و ولایت تکوینی را تبیین کرده، کرامات، تدبیر حکیمانه، مرجعیت مطلق معرفتی و جامعیت هدایت اهلبیت علیهمالسلام را در چارچوبی واحد و عقلانی تفسیر میکند و افق تازهای برای بازخوانی نسبت میان علم، زمان، اختیار انسان و ربوبیت الهی میگشاید. در مقابل، گسستن پیوند میان سلطه زمانی، علم و قدرت تصرف، به فروپاشی انسجام درونی نظریه ولایت، تقلیل علم معصوم به آگاهی صرف، تضعیف مبنای وجودشناختی کرامات و ابهام در تبیین مرجعیت علمی و تدبیر الهی اهلبیت D میانجامد. از مهمترین چالشهای این نظریه، تبیین چگونگی تبدیل سلطه زمانی به احاطه علمی و قدرت تصرف، تعیین قلمرو این سلطه، تفسیر نسبت آن با سنن ثابت الهی، تحلیل تفاوت میان اشراف زمانی و سلطه زمانی و صورتبندی منطقی رابطه میان علم، اراده و تدبیر ولایی است. در سطح راهبردی نیز تدوین الگوهای جامع برای تحلیل پیوند علم، اراده، هدایت و تصرف، بازخوانی سیره اهلبیت D بر پایه اقتدار علمی و زمانی، طراحی نظام ارزیابی آثار تمدنی ولایت و ترسیم نقشه راه مدیریت الهی تاریخ، زمینه تعمیق این نظریه و گسترش مطالعات وجودشناختی، کلامی و فلسفی درباره حقیقت ولایت و زمان را فراهم میآورد.
واژگان کلیدی
سلطه زمانی، حقیقت زمان، ولایت الهی، ولایت تکوینی، ولایت تشریعی، اقتدار علمی، قدرت تصرفی، علم فراگیر معصوم، احاطه وجودی، مرجعیت معرفتی، تدبیر ربوبی، اهلبیت D ، هدایت الهی، امامت، کرامات، اراده ولایی، ربوبیت مأذون، علم به گذشته و آینده، مدیریت الهی تاریخ، نظام ولایت.
اصول
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.