اصالت برگزیده اسرافیل بودن امیرمومنان (علیه‌السلام)

اصول

۱: اصل جایگاه برگزیدگی اسرافیل در منظومه الهی و نسبت آن با مراتب عالی هدایت در نظام تکوین و تدبیر آفرینش[1]

2: اصل ارتباط میان مقام اسرافیل و افق‌های حیات‌بخشی، احیای وجودی و بیدارسازی معنوی در جریان تکامل انسان[2]

3: اصل پیوند میان نفخ صور و تحول بنیادین در ساحت وجودی انسان در افق جامع هدایت الهی و نظام معاد[3]

4: اصل تجلی مأموریت‌های فرشتگان مقرب در ساختار یکپارچه، هماهنگ و لایه‌مند نظام ولایت و انسان کامل[4]

5: اصل نقش اسرافیل در گذار از حیات مادی به حیات اخروی در چارچوب نظام حکمت، عدالت و تدبیر الهی[5]

[1] . در این نگاه، برگزیدگی اسرافیل در نسبت با امیرمؤمنان(علیه‌السلام) بیانگر پیوندی ویژه با یکی از ارکان مأموریت‌های عظیم الهی در نظام آفرینش است؛ پیوندی که در آن، ساختار کلی هدایت، تدبیر هستی و مراتب تحقق اراده الهی در عالم معنا منسجم‌تر فهم می‌شود.

[2] . این اصل نشان می‌دهد که اسرافیل به‌عنوان حامل مأموریت احیاء، در منظومه الهی با مفهوم بیداری وجودی و بازگشت انسان به حقیقت حیات پیوند دارد؛ و این معنا در نسبت با ولایت، به سطحی عمیق‌تر از هدایت باطنی و تحول درونی ارتقا می‌یابد.