اصول
1: اعتبار اشکالات صغروی محدود به کاهش کاربرد اطلاق در موضوعات مستحدثه بدون نفی حجیت کلی نصوص[1]
2: اصل تأثیر محدودیتهای عقلایی بر امکان استناد به اطلاقات در مواجهه با موضوعات جدید[2]
اصول
۱: اعتبار اشکالات صغروی محدود به کاهش کاربرد اطلاق در موضوعات مستحدثه بدون نفی حجیت کلی نصوص[۱]
۲: اصل تأثیر محدودیتهای عقلایی بر امکان استناد به اطلاقات در مواجهه با موضوعات جدید[۲]
۳: اصل تأثیر محدودیتهای عرفی بر کاربرد عملی اطلاقات در شرایط اجتماعی و فقهی متغیر[۳]
۴: اصل اعتبار اطلاق در مواجهه با اشکالات صغروی عقلی به شرط رعایت معیارهای عقلانی امکانسنجی[۴]
۵: اصل اعتبار اطلاق در مواجهه با اشکالات صغروی عرفی با توجه به پذیرش اجتماعی و عرفی[۵]
[۱] . اشکالات صغروی صرفاً باعث محدود شدن کاربرد اطلاق در مسائل نوظهور میشوند و نمیتوانند اعتبار کلی یا حجیت نصوص را از بین ببرند.
[۲] . در مواردی که تقیید از نظر عقلایی ممکن نیست، اطلاق نیز نمیتواند به طور عقلانی به کار رود و این نشاندهنده وابستگی کاربرد اطلاق به امکان عقلایی تقیید است.






نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.