اصالت تصمیم‌گیری نظامی بر اساس تحلیل و محاسبه است، نه شتاب و نه شعار حتی در اوج فشار افکار عمومی

اصول

• اصل تقدم عقل تحلیلی و محاسبات دقیق بر واکنش‌های هیجانی در تصمیم‌گیری نظامی[1]
• اصل استقلال تصمیم نظامی از موج‌های عاطفی و فشارهای روانی افکار عمومی[2]
• اصل تأخیر هوشمندانه به‌مثابه‌ی نمود بلوغ و اقتدار در نظام تصمیم‌سازی[3]
• اصل پیوند میان تحلیل راهبردی و مسئولیت اخلاقی در ساختار تصمیم نظامی[4]
• اصل هم‌نشینی تجربه‌ی میدانی و تحلیل داده‌محور در شکل‌گیری تصمیم‌های مؤثر و پایدار[5]

[1]. در منطق فرماندهی راهبردی، عقلانیت نه به‌عنوان امری سرد، بلکه به‌منزله‌ی جوهره‌ی حیات نظام تصمیم‌سازی تلقی می‌شود؛ تصمیمی که بر مبنای داده، تجربه و ارزیابی چندسطحی اتخاذ شود، می‌تواند حتی در میان طوفان احساسات جمعی، مسیر حقیقت و بقا را روشن نگاه دارد.

[2]. هرچند افکار عمومی در جوامع پویا نقش انگیزشی دارد، اما در تصمیم‌های نظامی، وابستگی به هیجان جمعی به معنای واگذاری عقلانیت به غوغا است؛ تصمیم نظامی باید بر منطق، تحلیل و زمان‌سنجی استوار باشد تا بتواند از دام واکنش‌های زودگذر و تبلیغاتی در امان بماند.