اصالت پاسخگویی مستدل به اشکالات صغروی

اصول

1: اعتبار اشکالات صغروی محدود به کاهش کاربرد اطلاق در موضوعات مستحدثه بدون نفی حجیت کلی نصوص[1]

2: اصل تأثیر محدودیت‌های عقلایی بر امکان استناد به اطلاقات در مواجهه با موضوعات جدید[2]

3: اصل تأثیر محدودیت‌های عرفی بر کاربرد عملی اطلاقات در شرایط اجتماعی و فقهی متغیر[3]

4: اصل اعتبار اطلاق در مواجهه با اشکالات صغروی عقلی به شرط رعایت معیارهای عقلانی امکان‌سنجی[4]

5: اصل اعتبار اطلاق در مواجهه با اشکالات صغروی عرفی با توجه به پذیرش اجتماعی و عرفی[5]

[1] . اشکالات صغروی صرفاً باعث محدود شدن کاربرد اطلاق در مسائل نوظهور می‌شوند و نمی‌توانند اعتبار کلی یا حجیت نصوص را از بین ببرند.

[2] . در مواردی که تقیید از نظر عقلایی ممکن نیست، اطلاق نیز نمی‌تواند به طور عقلانی به کار رود و این نشان‌دهنده وابستگی کاربرد اطلاق به امکان عقلایی تقیید است.