اصول
1: اصل تبیین سعادت به عنوان تحقق نهایی کمال وجودی نفس انسانی و معیار بنیادین سنجش ارزش حیات در افق هستیشناسی فلسفی[1]
2: اصل سیر تدریجی، اشتدادی و تکاملی نفس از مرتبه وابستگی وجودی به ماده به سوی مرتبه استقلال عقلانی و تجرد کامل[2]
اصالت تعریف سعادت به عنوان وصول نفس انسانی به مرتبه کمال بینیاز از ماده در قوام و تحقق خویش
۹,۰۰۰ تومان
اصول
1: اصل تبیین سعادت به عنوان تحقق نهایی کمال وجودی نفس انسانی و معیار بنیادین سنجش ارزش حیات در افق هستیشناسی فلسفی[1]
2: اصل سیر تدریجی، اشتدادی و تکاملی نفس از مرتبه وابستگی وجودی به ماده به سوی مرتبه استقلال عقلانی و تجرد کامل[2]
3: اصل بینیازی وجودی نفس در مرتبه کمال از ابزارهای مادی در قوام، تحقق هویت و استمرار بقاء[3]
4: اصل تجرد عقلانی و رهایی از قیود زمانی و مکانی به عنوان شاخص اساسی سنجش مرتبه کمال و میزان قرب به سعادت حقیقی[4]
5: اصل استقلال هویت و تشخص حقیقی نفس از بدن و عوارض جسمانی در فرآیند تکامل وجودی و وصول به مرتبه کمال[5]
[1] . در این نگرش، سعادت به معنای شکوفایی همه ظرفیتهای وجودی نفس و رسیدن آن به مرتبهای از شدت و فعلیت است که با حقیقت وجودی انسان تناسب کامل داشته باشد. بنابراین ارزش زندگی انسانی نه با دستاوردهای بیرونی، بلکه با میزان تحقق کمال درونی و اشتداد وجودی نفس سنجیده میشود.
[2] . نفس انسانی در آغاز پیدایش، در پیوند با بدن و ماده تعریف میشود، اما در مسیر تکامل میتواند از این سطح عبور کرده و به مرتبهای از استقلال وجودی برسد. این حرکت، تدریجی و مبتنی بر تربیت عقلانی، تهذیب اخلاقی و تعالی ادراکی است و نقطه اوج آن در تحقق سعادت معنا مییابد.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.