اصالت تاثیر عدم تعصی به سنن الهی در فقدان پشتوانه های معرفتی ودرنتیجه پدیدآمدن به‌هم‌ریختگی در گرایش‌های روان نفسی

اصول

• اصل اثبات رابطه علی و معلولی میان عدم تعصی به سنن الهی و فروپاشی تعادل روانی [1]
• اصل تبیین نقش ویرانگر عدم تعصی در تضعیف پشتوانه‌های معرفتی و گرایش‌های نفسانی [2]
• اصل بررسی مکانیسم نفوذ داده‌های باطل و اختلال در ساختار روانی ناشی از فقدان تعصی [3]
• اصل اثبات تجلی اخلاص به عنوان محصول تعصی و دوری از انحراف ناشی از عدم تعصی [4]
• اصل نشان دادن بی‌ثباتی در باور و عدم تعصی به عنوان ریشه‌ی اصلی ناهنجاری‌های رفتاری [5]

[1] بی‌ثباتی در باور به حقایق الهی، ریشه‌ی اصلی بی‌نظمی در ساختار روانی است و هرگونه گسست از این تعصی، مستقیماً منجر به فروپاشی آرامش درونی و تعادل عاطفی می‌شود.

[2] عدم تعصی، بنیان‌های محکم معرفتی را سست کرده و باعث می‌شود گرایش‌های نفسانی بدون تکیه‌گاه صحیح، به سمت پستی‌ها و انحرافات سوق داده شوند.