اصالت قابل اداء حق لعنت نبودن نفرین‌های برزخی و قیامتی محبان و معتقدان به خلافت غاصبان سقیفه‌ای

اصول

• اصل ابتناء ناتمامی لعن بر بی‌نهایت بودن جرم محبت به غاصبان سقیفه‌ای خلافت[1]
• اصل لزوم ادراک ناتوانی انسان از ادای حق لعن بر محبان سقیفه‌ای[2]
• اصل تقدم بی‌کرانگی لعن بر محدودیت زمان در نظام جزای ربوبی[3]
• اصل تقوم استحقاق لعن بر پیوند ذاتی میان گناه غصب و انکار ربوبیت[4]
• اصل ضرورت لعن مستمر محبان غاصبان به‌مثابه بازتاب تضاد درونی با ولایت الهی[5]

[1]. لعنِ برزخی و قیامتی هرگز به حد وفا نمی‌رسد، زیرا گناه محبت به غاصب، نقض ذات ولایت و حقیقت توحید است.

[2]. حدود عقل و زمان در برابر عمق جرم ولایی فرو می‌ریزد؛ هیچ نفرینی توان تجسم تمام ظلم غصب را ندارد.