اصول
1: اصل جایگاه مشارکت فعال و آگاهانه مردم در عرصههای اطلاعاتی و روانی بهعنوان رکن بنیادین بازدارندگی نرم کشور در برابر تهاجمات داخلی[1]
۲: اصل وابستگی پایداری امنیت ملی به نوع کنش مسئولانه جامعه ولائی در فضای روانی بحرانهای ناشی از تهدیدات داخلی[2]
۳: اصل اهمت کارکرد بیاعتنایی آگاهانه و جمعی به شایعات بهمثابه سازوکار اجتماعی صیانت از عقلانیت عمومی در شرایط بحران[3]
۴: اصل ضرورت نقش بازنشر اخبار رسمی توسط مردم در تثبیت مرجعیت خبری داخلی و انسجام ادراکی جامعه در برابر روایتهای مخرب[4]
۵: اصل اهمیت جایگاه همکاری مردم با رسانههای ملی در شکلگیری نظم اطلاعاتی و کاهش آشفتگی روانی در شرایط بحرانهای امنیتی[5]
[1] . مشارکت مردم در مواجهه با تهدیدات اطلاعاتی و روانی، بخشی از سازوکار قدرت ملی محسوب میشود که در شرایط تهاجمات داخلی، نقش آن در مهار جنگ ادراکی دشمن و جلوگیری از فروپاشی ذهن جمعی جامعه، همسنگ مؤلفههای سخت امنیتی ارزیابی میگردد. حضور آگاهانه مردم در این عرصه، امکان اثرگذاری روایتهای مخرب، القای ناامیدی و برهمزدن آرامش عمومی را بهطور جدی محدود میسازد.
[2] . امنیت ملی در شرایط بحران، صرفاً محصول تصمیمات نهادهای رسمی نیست، بلکه به نحوه مواجهه جامعه با اخبار، تحلیلها و فضای روانی حاکم وابسته است. در غیاب کنش مسئولانه مردم، حتی دقیقترین تدابیر نهادی نیز ممکن است تحت تأثیر اضطراب جمعی، بیاعتمادی و سردرگمی عمومی، کارآمدی خود را از دست بدهند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.