چکیده
در محیطهای امنیتی پیچیده، رقابت میان بازیگران صرفاً بر پایه منابع مادی یا ابزارهای سخت شکل نمیگیرد، بلکه نحوه سازماندهی زمان، مدیریت ادراک و کنترل جریان معنا نیز به بخشی از معادله قدرت تبدیل میشود. تفاوت در ریتم تصمیمسازی، شیوه بهرهگیری از فرصتها و نوع مواجهه با تهدیدها میتواند آرایش کنشهای سیاسی را دگرگون سازد و موازنههای موجود را تحت تأثیر قرار دهد. همزمان، میدان رقابت به عرصه روایتها، بازنماییهای رسانهای و برداشتهای جغرافیایی نیز گسترش یافته و لایههای جدیدی از اثرگذاری غیرمستقیم را پدید آورده است. در چنین شرایطی، فهم پیوند میان زمان، ادراک و رفتار امنیتی اهمیت فزایندهای پیدا میکند. با وجود دشواری سنجش برخی متغیرهای ادراکی و چندلایگی محیط رقابت، بهرهگیری از سازوکارهای رصد مستمر، تحلیل الگوهای زمانی و پایش روندهای روایتسازی میتواند درک دقیقتری از تحولات امنیتی فراهم سازد و زمینه تصمیمگیری آگاهانهتر در محیطهای نامتقارن را مهیا کند.
واژگان کلیدی
ژئوپلیتیک ادراک، روایت سرزمینی، بازنمایی جغرافیایی، مهندسی ادراک، مشروعیت مرزی، گفتمان فضایی، رسانه فراملی، شبکه معنایی، قدرت نمادین، هویت سرزمینی
اصول
- اصل بازتعریف زمان بهعنوان متغیر راهبردی فعال در ساختار رقابتهای امنیتی میان بازیگران نامتقارن و اثر آن بر منطق تصمیمسازی سیاسی[1]
- اصل تأثیر ناهمسانی ظرفیت نهادی بر الگوهای مصرف زمان در میان بازیگران نامتقارن و پیامدهای آن در رفتار امنیتی[2]
- اصل نقش ادراک تهدید در تعیین ریتم تصمیمگیری سیاسی و اثر آن بر رفتار راهبردی در محیطهای نامتقارن[3]
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.