اصالت شکل‌گیری آیه ای بودن از مبدا نور و جوهر نوری تا آثار بدنی

اصول

• اصل صدور صوت وحیانی از حقیقت نوری امام زمان _((عج)) به‌عنوان مجرای هدایت در قالب نَفَس[۱]
• اصل پیدایش حروف وحی از جوهر نوری امام زمان _((عج)) به‌عنوان اجزاء فعلیت‌یافته هدایت در ساختار لفظ[۲]
• اصل ظهور واژگان وحی از مبدأ نوری امام زمان_((عج)) به‌عنوان قالب‌های معنا در مدار ربوبیت[۳]
• اصل ترکیب جملات وحی از نور جاری امام زمان_((عج)) به‌عنوان انسجام هدایت در سطح نحوی[۴]
• اصل شکل‌گیری مفاهیم وحی از جوهر نوری امام زمان_((عج)) به‌عنوان جهت‌دارسازی معنا در مدار ربوبیت[۵]

[۱]. آوای قرآن باید از نور ربانی امام حی سرچشمه گیرد تا تلاوت از تقلید صوتی و نغمه‌گرایی عرفی عبور کند. این صدور، تربیت را به فعلیت اتصال، معناگیری زنده و ظهور هدایت در سطح نَفَس ارتقاء می‌دهد و صوت را به نشانه ربوبی تبدیل می‌سازد.

[۲]. حروف باید از نور ربوبی امام حی شکل گیرند تا معنا از تجزیه‌گرایی ذهنی و انقطاع جزئی نجات یابد. این پیدایش، تربیت را به انسجام مفهومی، جهت‌داری ربانی و صدق فعلی در قالب واژگان ارتقاء می‌دهد و اجزاء را به حامل ربوبیت تبدیل می‌کند.