اصالت حجیت اطلاق تا زمان احراز شرعی تقییدات از منظر عقل و عرف

اصول

۱: اصل استناد به اطلاق به عنوان ملاک شرعی مستقل از محدودیت‌های عقلی در امکان تقیید[۱]

۲: اصل اعتبار عرفی اطلاق حتی در صورت عدم امکان درک یا اجرای تقیید توسط عرف [۲]

۳: اصل تمایز میان اشکالات صغروی و کبروی در تحلیل رابطه اطلاق و تقیید و عدم خدشه به حجیت کلی اطلاق[۳]

۴: اصل لزوم تفکیک دقیق میان امکان عقلایی و امکان عرفی تقیید در بررسی کاربرد اطلاق[۴]

۵: اصل استقلال اطلاق در مقام اثبات از محدودیت‌های عقل و عرف و استناد آن بدون وابستگی به توانایی درک انسان‌ها [۵]

[۱] . اطلاق، به‌عنوان معیار معتبر در استنباط احکام، حتی در مواردی که عقل قادر به تحقق یا درک تقیید نیست، حجیت خود را حفظ کرده و می‌تواند ملاک عمل قرار گیرد.

[۲] . در موضوعات مستحدثه، اطلاق همچنان از نظر عرف قابل استناد است و عدم توانایی عرف در اعمال یا فهم تقیید، مانع استناد به اطلاق نمی‌شود.