اصالت طراحی سیاست‌های بلندمدت برای استقلال و خودکفایی کامل در تمامی ساحت‌های نظامی کشور

اصول

1: اصل استقلال و خوداتکایی ملی به‌عنوان رکن بنیادین شکل‌دهی توان دفاعی کشور در برابر سلطه خارجی[1]

۲: اصل پیوند ناگسستنی قدرت نظامی با هویت تاریخی، فرهنگی و تمدنی ملت ایران به‌منظور ایجاد اقتدار با پشتوانه معنوی و ملی[2]

۳: اصل خودکفایی نظامی به‌عنوان ضامن کرامت، عزت و استقلال سیاسی کشور در عرصه داخلی و بین‌المللی[3]

۴: اصل برتری نیروی فکری، اعتقادی و ایمانی بر ابزار و تجهیزات مادی در شکل‌دهی قدرت دفاعی پایدار و مقاوم[4]

۵: اصل پیوند استقلال دفاعی با عدالت اجتماعی و مشارکت فعال مردم برای تضمین مشروعیت و دوام اقتدار ملی[5]

[1] . اقتدار دفاعی زمانی پایدار و واقعی است که مبتنی بر اراده ملت و قدرت داخلی باشد و از وابستگی به تسلیحات، آموزش و الگوهای نظامی بیگانگان به‌عنوان ابزار سلطه جلوگیری شود، زیرا وابستگی خارجی به تدریج استقلال راهبردی کشور را تهدید می‌کند.

[2] . توان دفاعی واقعی از دل فرهنگ مقاومت و تاریخ پرافتخار ملت ایران برخاسته و نمی‌تواند صرفاً محصول خریدهای تسلیحاتی خارجی یا تقلید از قدرت‌های بیگانه باشد، بلکه باید تجلی تاریخ و ارزش‌های ملی باشد.