اصالت نقش تمدنی حضرت نوح در انتقال بشر از عصر فساد به عصر نجات

اصول

• اصل ضرورت تبیین نقش گذار تمدنی در خروج جمعی از بستر فساد فراگیر تاریخی[۱]
• اصل لزوم بازشناسی پیوند هدایت الهی با سازوکارهای تحول ساختاری در جوامع نخستین بشری[۲]
• اصل تقدم گسست تدریجی از الگوهای تباه‌کننده پیش از بناگذاری بنیان‌های حیات نجات‌محور[۳]
• اصل لزوم بازآرایی نظم معرفتی بر پایه تمایز روشن میان مسیر فساد و مسیر نجات پایدار[۴]
• اصل ضرورت ابتناء هویت جمعی بر معیارهای اصیل برای عبور موفق از عصر تباهی گسترده[۵]

[۱]. فرایند گذار تمدنی در دوره‌های انحراف گسترده نیازمند شناخت عمیق علل فروپاشی اخلاقی است تا جامعه بتواند ظرفیت عبور از تباهی را بازیابی کرده و بنیان‌های معنوی و وجودی خود را برای ورود به مرحله‌ای سالم و سازنده بازآرایی نماید.

[۲]. تحول ساختاری در دوره‌های اولیه بدون اتصال به منبع هدایت امکان پایداری ندارد و این پیوند، الگوی بازسازی حیات جمعی را شکل می‌دهد و زمینه تقویت وحدت معنوی، ترمیم اخلاق، و احیای نظم صحیح را در برابر الگوهای تباه‌کننده فراهم می‌آورد.