اصالت ضرورت مرجعیت فقاهی جهت هدایت‌های دینی و علمی جامعه و اداره آن در عصر غیبت

اصول

• اصل وجوب رجوع به فقیه در عصر غیبت به حکم عقل و نقل[۱]
• اصل استمرار ولایت دینی در قالب فقاهت و حاکمیت مشروع[۲]
• اصل حجیت فتوا به‌مثابه کشف علمی حکم الهی[۳]
• اصل لزوم ترکیب علم، تقوا و صداقت در مرجعیت دینی[۴]
• اصل نفی کفایت فهم شخصی در شناخت احکام شرع[۵]

[۱]. در دوران غیبت که دسترسی به معصوم ممکن نیست، تنها راه مطمئن برای شناخت احکام دین، رجوع به فقیه جامع‌الشرایط است که این امر هم مطابق عقل سلیم و هم بر اساس نصوص دینی واجب شمرده شده است.

[۲]. ولایت الهی در غیبت معصوم، از طریق فقهای واجد شرایط استمرار می‌یابد تا جامعه دینی از هدایت و راهبری فکری، اخلاقی و اجتماعی محروم نماند.