اصالت ضرورت استفاده از رسانه‌های دشمن برای رساندن صدای حقانیت جبهه به‌حق مقاومت

اصول

1: اصل تعیین شدن سیاست خارجی در نهادهای فرادستی نظام[1]

2: اصل استفاده از دیپلماسی عمومی برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی جهانی[2]

3: اصل تمایز نوع گفتارها در مخاطب‌شناسی سیاسی در غرب[3]

4: اصل تأثیر گفت‌وگوی با افکار عمومی غربی از نهاد رسانه‌های غیرجریان‌ساز[4]

5: اصل حساسیت و دقت در کاربرد مفاهیم نمادین در گفت‌وگو با ملل معارض[5]

6: اصل لزوم تفاوت میان دیپلماسی رسمی دولت‌محور و دیپلماسی عمومی مردم‌محور[6]

7: اصل مشروعیّت استفاده از ابزارهای رسانه‌ای جهانی در جهت منافع ملی[7]

8: اصل لزوم پیوند سیاست خارجی با ادراکات عاطفی ملت‌ها در دوران جنگ شناختی[8]

چالش‌ها

1: خطر قضاوت‌های سطحی و هیجانی در مواجهه با دیپلماسی رسانه‌ای مقامات کشور[9]

2: فقدان درک صحیح از مخاطبان رسانه‌ای غرب در میان برخی نخبگان داخلی[10]

[1] . تصمیمات کلان در حوزه سیاست خارجی بر پایه خردجمعی نهادهایی چون شورای عالی امنیت ملی و شورای راهبردی روابط خارجی اتخاذ می‌شود، نه صرفاً وزارت خارجه.

[2] . مصاحبه با رسانه‌های غیردولتی خارجی مانند تاکر کارلسون، ابزاری برای انتقال پیام مستقیم به ملت‌هاست، نه دولت‌ها.