اصول
۱: اصل تقدم راهبردی مراکز تولیدی در تحلیل ساختار قدرت و پایداری ظرفیتهای نظامهای درگیر در تعارضهای بلندمدت و چندلایه[1]
2: اصل نقش بنیادین و زیرساختی لایه تولید در ایجاد جریان پایدار منابع و امکان بازسازی ظرفیتهای از دسترفته در مقیاس کلان[2]
3: اصل جایگاه ثانویه و تبعی لایههای ذخیره و توزیع در مقایسه با کارکرد مولد، زاینده و استمراربخش مراکز تولیدی[3]
4: اصل اثرگذاری زنجیرهای، تدریجی و گسترده اختلال در مراکز تولیدی بر کل ساختار اقتصادی، عملیاتی و لجستیکی نظامهای درگیر در تعارض[4]
5: اصل ناکافی بودن تمرکز صرف و محدود بر مراکز ذخیرهای در تحلیل پایداری واقعی و بلندمدت ساختارهای قدرت[5]
[1] . در این نگاه، مراکز تولیدی بهعنوان کانونهای اصلی شکلدهی به ظرفیتهای مستمر، پایدار و بازتولیدکننده توان در ساختارهای پیچیده، جایگاهی مقدم بر سایر سطوح ساختاری دارند و نقش آنها در استمرار حیات و پویایی یک نظام در شرایط تعارض بسیار تعیینکننده تلقی میشود.
[2] . لایه تولید بهمثابه منبع زایش مستمر و پیوسته منابع، شرایطی را فراهم میسازد که حتی در صورت وقوع آسیبهای مقطعی یا اختلالات محدود، امکان ترمیم، بازسازی و جایگزینی ساختارهای از دسترفته در سطح کلان همچنان محفوظ باقی بماند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.