اصالت نقش گفتمان‌های مسلط در شکل‌دهی و ساخت واقعیت‌های اجتماعی و نظامی پیش از وقوع درگیری فیزیکی

اصول

۱: اصل نقش روایت‌های مثبت و امیدبخش در بسیج توان اجتماعی، مشارکت مردمی و همبستگی جامعه در شرایط تهدید و فشار روانی[1]

2: اصل تأثیر باور جمعی نسبت به نتیجه جنگ بر رفتار مردم و نیروهای نظامی حتی قبل از آغاز واقعی درگیری‌ها[2]

3: اصل باورهای جمعی و جهت‌دهی رفتارهای اجتماعی و نظامی از طریق پیوستگی و پایایی روایت‌ها و شعارهای مسلط ^[3]

4: اصل تأثیر باورهای جمعی بر شکل‌گیری روحیه نیروها و مشارکت مردمی در تصمیم‌گیری‌های عملیاتی پیش از درگیری فیزیکی[4]

5: اصل قدرت باور جمعی در تبدیل انتظارات ذهنی به رفتارهای عملی و عینی در میدان نبرد و جامعه[5]

[1] . گفتمان‌های مثبت و پیروزی‌محور، احساس اعتماد به نفس جمعی و روحیه مقاومت را در میان مردم و نیروها تقویت می‌کنند. این باور مشترک باعث افزایش مشارکت فعال شهروندان در حمایت از نیروهای خودی، همکاری در مراقبت اجتماعی و نگهداری منابع مادی و معنوی می‌شود و ظرفیت جامعه برای مقابله با تهدیدهای پیش‌بینی نشده و فشارهای اجتماعی و نظامی به شکل ملموس افزایش می‌یابد.

[2] . باور غالب جامعه نسبت به پیروزی یا شکست، روحیه مردم و نیروهای نظامی را به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد و حتی تصمیم‌ها و واکنش‌های فرماندهان و سربازان پیش از آغاز عملیاتی شکل می‌گیرد. این باور جمعی می‌تواند جریان منابع انسانی و معنوی را هدایت کند و رفتارهای فردی و گروهی را مطابق با پیش‌بینی‌های ذهنی جامعه جهت دهد، به طوری که نتایج واقعی تا حد زیادی با انتظارات اولیه هماهنگ شود.