اصالت تثبیت قدرت بازدارنده در برابر راهبردهای فراگیرِ تضعیف‌زنِ محور مقاومت

اصول

• اصل ضرورت صیانت راهبردی از ساختار بازدارندگی مقاومت[1]
• اصل تمایز ماهوی میان مشروعیت دفاعی و تصمیمات اجرایی موقت ساختارهای سیاسی[2]
• اصل اولویت مقابله با مهندسی بحران‌های چندلایه و هم‌زمان[3]
• اصل ضرورت تحلیل یکپارچه راهبرد دشمن با نگاه به کاهش عمق راهبردی[4]
• اصل تثبیت جایگاه نیروهای مقاومت به‌عنوان عامل بازدارنده بحران‌های داخلی و جنگ نیابتی[5]

[1]. حفظ و تقویت توان دفاعی و بازدارنده نیروهای موثر در معادلات امنیتی و منطقه‌ای، به‌عنوان ستون اصلی جلوگیری از فروپاشی ثبات داخلی و تضمین امنیت ملی، یک ضرورت راهبردی است که باید در تمامی سطوح سیاسی، اقتصادی و نظامی مورد توجه قرار گیرد تا امکان بهره‌برداری دشمنان از نقاط ضعف کاهش یابد.

[2]. مشروعیت و اقتدار نیروهای دفاعی و امنیتی باید مستقل از تغییرات موقتی و تصمیمات مقطعی در ساختارهای حکومتی دیده شود و هیچ تصمیم کوتاه‌مدت سیاسی نباید توان بازدارندگی و جایگاه راهبردی این نیروها را تحت‌الشعاع قرار دهد، زیرا وابستگی مستقیم به تصمیمات لحظه‌ای می‌تواند ثبات و اعتماد داخلی را تضعیف کند.