اصالت شکل‌گیری تناسب گزینی و یا موضعی و یا عملکری از جعل مهد شدن زمین

اصول

• اصل التزام به پذیرش شکل‌گیری تناسب گزینی و یا موضعی و یا عملکردی از مهد شدن زمین، با درک اینکه زمین بستر انتخاب‌های متناسب و جهت‌گیری‌های انسانی است[1]
• اصل ابتناء نظم شب و روز و فصول بر تناسب گزینی انسان، که می‌تواند موضعی درست یا عملکردی نادرست را شکل دهد[2]
• اصل ضرورت مقابله با نگاه بی‌تفاوت به زمین، با تأکید بر اینکه مهد بودن آن موجب شکل‌گیری مواضع و عملکردهای انسانی است[3]
• اصل تقدم کوه‌ها به مثابه اوتاد زمین در شکل‌گیری تناسب گزینی، که می‌توانند منبع امنیت و یا منبع بی‌ثباتی باشند[4]
• اصل تقوم حیات انسانی بر تناسب گزینی از زمین، با پیوند میان معیشت، اخلاق و عملکرد اجتماعی[5]

[1]. نشان می‌دهد که زمین نه تنها محل سکون، بلکه زمینه‌ساز گزینش‌های اخلاقی و عملکردی انسان است.

[2]. این ابتناء بیانگر آن است که طبیعت زمین بستری برای انتخاب‌های متناسب و مسئولانه در زندگی است.