اصالت سی و سوم آیه ششم سوره نبأ: اصالت ابدی بودن معرفت‌های علمیه ولائیه

اصول

• ۱: ابتناء معرفت ولایی بر ابدیت حقیقت قرآن و استمرار پیام آن در همه اعصار و شرایط تاریخی[1]
• ۲: تقوم فهم معاد بر ابدیت روح انسانی و استمرار حیات پس از مرگ به مثابه حقیقتی غیرقابل زوال[2]
• ۳: ضرورت ابدیت عقل و بصیرت در برابر سبات فکری و تعطیلی اندیشه جمعی در جوامع دینی و علمی[3]
• ۴: تقدم حیثیت و آبرو در حیات و ممات بر سایر شئون معرفتی از رهگذر ابدیت کرامت انسانی در دنیا و آخرت[4]
• ۵: ابتناء برهان معاد بر ابدیت نظم دقیق و ریاضی عالم و نفی برداشت‌های عبث‌انگارانه از هستی[5]

[1]. بازگشت به ابدیت قرآن، فهم را از محدودیت زمانی رها کرده و مسیر تکمیل علمی و ایمانی را تثبیت می‌کند.

[2]. شناخت روح به عنوان موجودی جاودانه، مسیر تکمیل معرفت معادی را روشن کرده و حقیقت انتقال به آخرت را تثبیت می‌سازد.