اصالت بیست و سوم آیه دوم سوره نبأ: اصالت تشکیک در قیامت به‌عنوان کار کافران (اصالت تفاوت واکنش قرآن در برابر پرسش سالم و پرسش‌های مغرضانه پیرامون ولایت الهی)

اصول

• اصل هشدار قرآنی نسبت به سوء استفاده از پرسش برای تشکیک در امور قطعی^[۱]
• اصل تمایز واکنش قرآن نسبت به پرسش‌های حقیقت‌جویانه و پرسش‌های مغرضانه^[۲]
• اصل ضرورت مقابله با تشکیک و شبهه‌افکنی برای صیانت از ایمان به معاد و ولایت^[۳]
• اصل نقش تشکیک در قیامت به‌عنوان آزمون وفاداری و هوشیاری مؤمنان^[۴]

چالش‌ها

• نفوذ شبهات و تشکیک در باورهای قطعی دینی میان مؤمنان^[۵]

[۱]. قرآن با اشاره به «یَتَسَآءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِیمِ» نشان می‌دهد که طرح شبهه در مسائل یقینی مانند قیامت، کار کافران است و مورد مذمت قرار می‌گیرد.

[۲]. قرآن پاسخ به پرسش‌های علمی و هدایت‌گر را تأیید می‌کند اما در برابر سوالات تشکیکی و تردیدآفرین، واکنش قاطع و هشداردهنده دارد.