اصالت بیست و سوم آیه دوم سوره نبأ: اصالت تشکیک در قیامت به‌عنوان کار کافران (اصالت تفاوت واکنش قرآن در برابر پرسش سالم و پرسش‌های مغرضانه پیرامون ولایت الهی)

۱,۰۰۰,۰۰۰ تومان

اصول

  • اصل هشدار قرآنی نسبت به سوء استفاده از پرسش برای تشکیک در امور قطعی[1]
  • اصل تمایز واکنش قرآن نسبت به پرسش‌های حقیقت‌جویانه و پرسش‌های مغرضانه[2]

اصول

  • اصل هشدار قرآنی نسبت به سوء استفاده از پرسش برای تشکیک در امور قطعی[۱]
  • اصل تمایز واکنش قرآن نسبت به پرسش‌های حقیقت‌جویانه و پرسش‌های مغرضانه[۲]
  • اصل ضرورت مقابله با تشکیک و شبهه‌افکنی برای صیانت از ایمان به معاد و ولایت[۳]
  • اصل نقش تشکیک در قیامت به‌عنوان آزمون وفاداری و هوشیاری مؤمنان[۴]

چالش‌ها

  • نفوذ شبهات و تشکیک در باورهای قطعی دینی میان مؤمنان[۵]

[۱]. قرآن با اشاره به «یَتَسَآءَلُونَ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِیمِ» نشان می‌دهد که طرح شبهه در مسائل یقینی مانند قیامت، کار کافران است و مورد مذمت قرار می‌گیرد.

[۲]. قرآن پاسخ به پرسش‌های علمی و هدایت‌گر را تأیید می‌کند اما در برابر سوالات تشکیکی و تردیدآفرین، واکنش قاطع و هشداردهنده دارد.

نقد و بررسی‌ها

هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “اصالت بیست و سوم آیه دوم سوره نبأ: اصالت تشکیک در قیامت به‌عنوان کار کافران (اصالت تفاوت واکنش قرآن در برابر پرسش سالم و پرسش‌های مغرضانه پیرامون ولایت الهی)”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا