اصالت هفتم آیه چهارم سوره ناس: اصالت پناهندگی انسان به خداوند از هرگونه اتکاء به قدرت‌ها و ثروت‌های اعتباری

اصول

• اصل تقدم الهیت مطلق در پناهندگی انسانی و بازشناسی عبودیت حقیقی[۱]
• اصل نفی تکیه بر قدرت‌ها و ثروت‌های اعتباری به‌عنوان شرط اساسی تحکیم استقلال فکری و اخلاقی[۲]
• اصل مرحله‌ای شدن حرکت انسانی از نیازمندی اولیه تا دل‌بستگی کامل به الهیت در سیر کمال[۳]
• اصل شمول و فراگیری الوهیت در نسبت با تمام انسان‌ها به‌عنوان مبنای عدالت و پایداری معنوی[۴]
• اصل انسجام میان مراحل رشد فطری، پذیرش حاکمیت مطلق و دل‌بستگی به الهیت به‌عنوان چارچوب پناهندگی واقعی[۵]

[۱]. ارتباط مستقیم دل‌بستگی انسان به الهیت مطلق با توانایی او در جدا شدن از منابع مادی و قدرت‌های محدود، امکان شکل‌گیری عبودیت حقیقی و ارتقای انسجام معنوی و روانی را فراهم می‌آورد و مسیر رشد فطری انسان را تثبیت می‌کند.

[۲]. اتکای انسان به منابع مادی و قدرت‌های نسبی، رشد فطری، تمرکز عقل و توان تصمیم‌گیری مستقل را مختل می‌کند و تنها تکیه بر الهیت مطلق امکان تحقق پناهندگی حقیقی و تقویت مسیر عبودیت را فراهم می‌آورد.