اصالت امکان ورود به عرش ازطریق کلمه ای که نه حرف است، نه صورت ،نه لفظ

اصول

• اصل ابتناء معرفت شهودی بر تمثل کلمه‌ای غیرلفظی و غیرصوتی در ساحت وجودی عرش[1]
• اصل تقدم ساحت بی‌مکان بر مکان در تجربه عرفانی مرتبط با عرش[2]
• اصل التزام به امکان فناء جسمانی در مسیر وصول به مراتب غیبی عرش[3]
• اصل ضرورت اتصال حلقوی مراتب خلقت در ساختار عرش و کرسی[4]
• اصل ابتناء تجلیات عرش بر رمزهای غیرحرفی و غیرصوتی در ساحت کلمه[5]

[1]. معرفت شهودی در این روایت بر پایه تمثل کلمه‌ای است که نه صوت دارد، نه حرف، و نه صورت، و این تمثل واسطه‌ای برای ورود به عرش الهی می‌شود.

[2]. تجربه عرفانی در روایت، ابتدا در ساحت بی‌مکان رخ می‌دهد و سپس به تجلیات مکانی عرش می‌رسد که نشان‌دهنده تقدم وجودی بی‌مکان بر مکان است.