اصالت دوازدهم آیه دوم سوره فلق: اصالت ضرورت زیاد بودن گفتار استعاذه به مقام ربوبیت فلقی

اصول

• اصل ضرورت استمرار گفتار استعاذه به مقام ربوبیت فلق برای شکافتن تمامی ظلمت‌ها و تضمین اصلاح فرد و جامعه[1]
• اصل اهمیت تصریح به یگانگی خداوند قبل از هر استعاذه عملی برای آشکارسازی حقیقت ربوبیت فلق[2]
• اصل اتکای کامل اصلاح فردی و اجتماعی به قدرت ربوبیت فلق و تکیه بر مستعاذ[3]
• اصل تعیین مرجع مطلق استعاذه و تکیه بر قدرتی که ظلمت‌ها، آفات و نقصان‌ها را می‌شکافد[4]
• اصل آشکارسازی مسیر صراط مستقیم از طریق استمرار گفتار استعاذه به ربوبیت فلق[5]

[1]. تداوم ابراز استعاذه به ربوبیت فلق جریان شکافتن ظلمت‌ها، رفع نقص‌ها و آفات، و تضمین اصلاح فرد و جامعه را به‌طور کامل برقرار می‌سازد و اثر ربوبیت آشکار می‌شود.

[2]. آغاز استعاذه با قُل تأکید بر ابراز یگانگی ربوبی دارد تا جریان اصلاح و دفع شرور از طریق ربوبیت فلق به‌طور واضح و علمی تحقق یابد.