اصول
۱: اصل اهمیت شناسایی دقیق و جامع امیدها و آرزوهای ذاتی هر موجود و هر موضوع به عنوان پایه اصلی برنامهریزی پایدار و اخلاقی[۱]
۲: اصل لزوم درک نقش کلیدی آرزوها و خواستههای ذاتی مطوری در موضوعات اربیهای در تعیین اولویتها و اهداف بلندمدت برنامهها[۲]
۳: اصل اهمیت تحلیلهای دقیق و طولانیمدت و علمی برای شناخت آرزوها و نیازهای پیچیده موجودات و واقعیتهای اربیهای [۳]
۴: اصل ارزشمندی تطابق برنامهها با مقاصد و آرزوهای ذاتی اربیهای موجودات برای تحقق مصالح کلان اخلاقی، اجتماعی و ولایی[۴]
۵: اصل ضرورت تمایز و تفکیک دقیق میان ویژگیهای ذاتی و اثرات ماشائی واقعیتهای تصرفیه برای تصمیمگیریهای برنامهای درست براساس دادههای موضوعی اربیهای[۵]
[۱] . شناخت دقیق آرزوها و نیازهای ذاتی موجودات و واقعیتها، پیششرط طراحی برنامههایی است که در مسیر مصالح کلان اخلاقی، اجتماعی و ولایی حرکت کنند و از بروز اقدامات ناپسند یا انسداد اخلاقی جلوگیری نمایند.
[۲] . امیدها و آرزوهای ذاتی هر واقعیت، تعیینکننده ظرفیتهای بالقوه و حدود امکان تحقق اهداف برنامهها بوده و هر غفلت از آنها میتواند منجر به انتخاب اهداف ناصحیح و پیامدهای مفسدهآفرین شود.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.