اصالت تجلی بودن امیرمومنان نسبت به ولایت أحدیه و ممسوس فی ذات الله آن‌هم در قله قاف عالم اعلی علّیین

اصول

• اصل ممسوس فی ذات الله به منزله نقطه تحت باءِ بسم الله الرحمن الرحیم، حامل تمام اسرار نورانی و حقیقت وحدت نوری قرآن[1]
• اصل کفویت مطلق و زوجیت با حقیقت احدی و سرّی فاطمی به‌عنوان زیربنای بنیان استمرار و دوام ولایت بر نظام هستی[2]
• اصل تجلی جامعیت سلطنت الهی در معراج پیامبر، با حضور امیرالمؤمنین بر کرسی‌های متکثر آسمانی[3]
• اصل ولایت أحدیه امیرمومنان به عنوان آیه الله الکبری، مقصد نهایی معراج و مرکز شمس الشموس[4]
• اصل سلطه امیرمومنان ولایت بر اول و آخر و ظاهر و باطن قرآن و آفرینش بر تحقق قیامت نفسی أحدیه[5]

[1]. مقام ممسوس فی ذات الله، همان نقطه تحت باءِ بسم الله الرحمن الرحیم، کانون تجمع اسرار نورانی و حقیقت جمع الجمعی قرآن است که نشان‌دهنده وحدت نورانی ولایت أحدیه و مرکز اتصال فیض الهی به نظام آفرینش است.

[2]. کفویت محض امیرالمؤمنین با حقیقت احدی و سرّی فاطمی، تعبیری از زوجیت الهی و پیوند عمیق ولایت با رازهای کعبه اسم اعظم است که استمرار پادشاهی و تصرف تکوینی در نظام هستی را رقم می‌زند.