اصالت تجلی حقیقت مطلق فناء فی‌الله بودن در عباس‌بن علی

اصول

• اصل این همانی هویت عباس با عنوان «باب الحسین» و رمز وحدت در ساحت ولایت[۱]
• اصل تجلّی دائمی حقائق لاهوتی ساحت حسینی از طریق باب‌العباس[۲]
• اصل تجلّی اسم اعظم الهی در قیام عاشورا و جایگاه عباس به عنوان حامل اسماء جلالیه[۳]
• اصل عطش عباس به‌عنوان نماد اوج فنا، تسلیم و یکپارچگی در مسیر ولایت[۴]
• اصل قربانی‌گری و عبودیت مطلق عباس در محفل بلا و شهادت[۵]

[۱]. عباس حقیقتی است فراتر از یک شخصیت تاریخی؛ او «باب الحسین» است که معنای اسمی و حقیقتی آن در ابجد با نام خود او همسان است، دلالتی بر جایگاه بی‌بدیل او به‌عنوان دروازه ورود به حقیقت کربلا و ساحت ولایت امام حسین E. هر عاشقی که وارد این آستان شود، در حضور این حقیقت والا فانی شده و به مقام فنا در حب الهی می‌رسد.

[۲]. ساحت حسینی، عرصه‌ای است سرشار از تجلّی لاهوت، جایی که تنها با ورود از درگاه عباس، باب الحسین، و با پذیرش ولایت خالصانه، امکان ورود و حضور حقیقی میسر می‌شود؛ بدون چنین توفیقی، تمامی تلاش‌ها محکوم به هلاکت ابدی است.