اصالت ضرورت افزایش معاملات تجاری (صادراتی ـ وارداتی) بدون نیاز به معاملات ارزی و پولی

اصول

۱: اصل جابه‌جایی کانون تجارت جهانی از گردش ارزهای واسط به سوی تبادل مستقیم کالا و خدمات در روابط صادراتی ـ وارداتی[1]

2: اصل وابستگی تاریخی تجارت خارجی به نظام‌های ارزی مرجع و اثر آن بر جهت‌دهی به جریان مبادلات جهانی[2]

3: اصل امکان‌پذیری تهاتر و مبادله مستقیم کالا و خدمات به‌عنوان یکی از شیوه‌های جایگزین در بخشی از تجارت خارجی[3]

4: اصل تغییر معیار ارزش‌گذاری در تجارت از تکیه بر نرخ ارز به سمت ملاحظه توازن واقعی میان کالاها و خدمات[4]

5: اصل شکل‌گیری روابط تجاری بر پایه نیازها و ظرفیت‌های مکمل میان کشورها در تعاملات صادراتی ـ وارداتی[5]

[1] . در ساختار کنونی تجارت بین‌الملل، محور اصلی مبادله بر پایه ارزهای واسط شکل گرفته است، اما در این رویکرد، امکان شکل‌گیری تعامل مستقیم میان کالا و خدمات به‌عنوان امری قابل بررسی مطرح می‌شود که می‌تواند به‌تدریج نقش واسطه‌های پولی را کاهش داده و منطق مبادله را به سطح واقعی‌تر نزدیک کند.

[2] . در تجربه تاریخی تجارت جهانی، ارزهای مرجع نقش ابزار غالب تسویه را ایفا کرده‌اند و همین مسئله موجب شده است بخش عمده‌ای از مبادلات کشورها در چارچوبی متمرکز و وابسته به چند مرکز مالی محدود شکل بگیرد.