اصالت ضرورت جلوگیری از راهبرد دلارسازی انفال به جهت برهم خوردن تعادل در ساختار تولید، بودجه و توزیع منافع ملی

اصول

1: اصل وابستگی ساختاری منابع راهبردی و انفال به شاخص‌های بیرونی و تضعیف تدریجی حاکمیت اقتصادی ملی در عرصه تصمیم‌سازی کلان[1]

2: اصل سرایت فراگیر و زنجیره‌ای نوسانات نرخ ارز به تمامی لایه‌های تولید و برهم‌خوردن تعادل میان‌بخشی در اقتصاد ملی[2]

3: اصل تضعیف پیش‌بینی‌پذیری و افق‌نگری اقتصادی در نتیجه بی‌ثباتی مستمر در نظام قیمت‌گذاری نهاده‌های پایه و حیاتی[3]

4: اصل انتقال تدریجی و ساختاری منافع حاصل از انفال از حوزه عمومی به کانون‌های خاص اقتصادی و برهم‌خوردن عدالت توزیعی[4]

5: اصل تغییر ماهیت سودآوری بنگاه‌ها از مبنای بهره‌وری واقعی به انتفاع از نوسانات ارزی و تضعیف انگیزه‌های تولیدی اصیل[5]

[1] . دلاری‌سازی انفال موجب گردید که منابع بنیادین و تعیین‌کننده اقتصاد ملی، به جای اتکا بر ظرفیت‌های درونی و سازوکارهای بومی، به متغیرهایی وابسته شوند که خارج از حوزه اقتدار سیاستگذار داخلی شکل می‌گیرند و همین امر، به‌تدریج قدرت تنظیم‌گری، استقلال تصمیم‌گیری و امکان هدایت راهبردی اقتصاد را با محدودیت‌های عمیق و پایدار مواجه ساخت.

[2] . وابستگی قیمت نهاده‌های اساسی به نرخ ارز سبب شد که کوچک‌ترین تغییر در بازار ارز، به‌صورت موجی گسترده در کل زنجیره تولید منتشر شود و این انتقال پیوسته شوک‌ها، تعادل میان بخش‌های مختلف صنعتی، معدنی و انرژی‌محور را مختل کرده و ساختار تولید را در وضعیت بی‌ثباتی مزمن قرار دهد.