اصالت تنزیه عرش از تحدید و تجزیه وامکان جمع و طی آن دروجود ولی الهی

اصول

• اصل تنزیه حقیقت عرش از تحدید مکانی و تجزیه اجزایی در مراتب وجود[1]
• اصل ابتناء امکان طَیّ عرش بر اتحاد وجودی ولی الهی با مراتب ملکوت[2]
• اصل تقدم شهود عرش بر تجزیه‌پذیری مفهومی در فهم عرفی[3]
• اصل التزام به امکان جمع مراتب عرش در وجود انسان کامل بدون تقلیل[4]
• اصل ضرورت تفسیر عرفانی از رؤیت عرش در قالب خاتم نوری[5]

[1]. عرش در روایت نه محدود به مکان است و نه قابل تجزیه، بلکه حقیقتی وحدانی و فرازمانی در ساحت ربوبی دارد.

[2]. طَیّ عرش در وجود ولی الهی نشان‌دهنده اتحاد وجودی او با مراتب خلقت و قدرت شهودی فرازمانی است.