اصالت لزوم تشخیص و تمایز میان حقیقت و مصلحت در سیره سیاسی امامان (علیهم‌السلام)

۹,۰۰۰ تومان

اصول

1: اصل تمایز میان آموزه‌های ثابت دینی و انعطاف‌پذیری سیره سیاسی امام در مواجهه با غاصبین قدرت[1]

2: اصل ضرورت بازشناسی مرز دقیق مصلحت‌اندیشی از حقیقت در سیره سیاسی امام معصوم[2]

اصول

۱: اصل تمایز میان آموزه‌های ثابت دینی و انعطاف‌پذیری سیره سیاسی امام در مواجهه با غاصبین قدرت[۱]

۲: اصل ضرورت بازشناسی مرز دقیق مصلحت‌اندیشی از حقیقت در سیره سیاسی امام معصوم[۲]

۳: اصل مصلحت‌اندیشی به‌عنوان ابزار حفظ بنیادهای اسلامی، انقلاب و امت در برابر دشمنان داخلی و خارجی[۳]

۴: اصل جهل نسبت به جایگاه الهی امام در نظام توحیدی به‌عنوان عامل اصلی اشتباهات مدعیان اسلام‌شناسی[۴]

۵: اصل تحجّر ذهنی و فکری، سد راه درک عمیق و تجزیه‌وتحلیل دقیق مسائل سیاسی و اجتماعی[۵]

[۱] . سیره عملی و گفتاری ائمه اطهار:در فروع و احکام دینی ثابت و لایتغیر بوده اما رفتار سیاسی ایشان در مواجهه با حکام ستمگر و غاصبین خلافت مطابق مقتضیات زمانی و مکانی متغیر بوده و این انعطاف شاخص مصلحت‌اندیشی در خدمت حقیقت است.

[۲] . تشخیص مصلحت از حقیقت باید بر اساس تحلیل سیره سیاسی امام۷ صورت گیرد، زیرا مصلحت هرگز جایگزین حقیقت نیست بلکه ابزار حفظ حقیقت و امنیت جامعه اسلامی در برابر دشمنان پیچیده و خطرناک است.

نقد و بررسی‌ها

هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “اصالت لزوم تشخیص و تمایز میان حقیقت و مصلحت در سیره سیاسی امامان (علیهم‌السلام)”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا