اصالت ضرورت پرهیز از ارتکاب امور مباح و مکروه برای ارتقاء درجات معنوی

اصول

• اصل تحریم معنوی اتلاف سرمایه عمر در بستر مباحات[1]
• اصل تقدم مصلحت سلوکی بر جواز شرعی در رفتارهای روزمره[2]
• اصل پالایش مستمر سبک زندگی از رفتارهای فاقد بار اخروی[3]
• اصل ترجیح عبودیت هدفمند بر آزادی رفتاری بی‌جهت[4]
• اصل مراقبت حداکثری در تنظیم جزئی‌ترین مناسبات زیستی با معیار رشد معنوی[5]
• اصل نفی اطمینان به مرزهای ظاهری حلیت و حرمت در سنجش افعال[6]

چالش‌ها

• درک سطحی از جواز شرعی و غفلت از بار معنوی افعال مباح[7]

[1]. مصرف عمر_در دایره مباح_فرصت‌سوزی برای تعالی روح و کاهش‌یافته‌های ثواب دانسته شده و نوعی خسران تلقی می‌گردد.

[2]. ورود به مباحات و مکروهات_ با مجوز شرعی_بدون درنظر گرفتن تأثیرات سلوکی و معنوی آن، انحراف از مسیر تعالی محسوب می‌شود.