اصالت تلاش مستکبران جهانی برای اداره نیابتی حکومت‌ها از طریق محدود کردن اراده ملی توسط سازوکارهای فنی و حضور بین‌المللی

اصول

1: اصل اداره موقت حکومت‌ها توسط کمیته‌ای متشکل از متخصصان اجرایی داخلی و نمایندگان بین‌المللی تحت نظارت خارجی[1]

2: اصل نظارت شورای صلح بین‌المللی بر تصمیمات داخلی برای تضمین همسویی با اهداف جهانی و محدود کردن اختیارات ملی[2]

3: اصل سنجش اراده ملی در تصمیم‌گیری‌ها به منظور جلوگیری از اقداماتی که با اهداف ناظرین خارجی مغایرت[3]

4: اصل شکل‌گیری منطقه‌ای عاری از افراط‌گرایی و تهدیدهای امنیتی از طریق مدیریت خارجی و سازوکارهای فنی[4]

5: اصل جریان‌یابی زندانیان و اسرا تحت کنترل ناظران خارجی برای مدیریت پیامدهای اجتماعی و محدود کردن تصمیمات محلی[5]

[1] . تشکیل ساختاری که تصمیم‌گیری اجرایی را به گروهی از متخصصان و ناظران بین‌المللی می‌سپارد، موجب محدود شدن اراده مستقل حکومت‌ها و امکان هدایت امور داخلی مطابق استانداردهای بین‌المللی می‌شود.

[2] . حضور ناظران خارجی در هدایت سیاست‌ها، تضمین می‌کند که تصمیمات محلی با الزامات و منافع فرامنطقه‌ای همسو باشد و اختیارات داخلی محدود باقی بماند.