اصول
1: اصل تشدید فزاینده رقابتهای ژئوپلیتیکی میان قدرتهای بزرگ و اثرگذاری مستقیم آن بر جابهجایی تدریجی کانونهای قدرت در سطح نظام بینالملل[1]
2: اصل برجستهشدن جایگاه ایران ولائی بهعنوان گره ژئوپلیتیک راهبردی در اتصال حوزههای آسیای میانه، غرب آسیا، قفقاز و اقیانوس هند در معادلات فرامنطقهای[2]
3: اصل حرکت تدریجی برخی قدرتهای غیرغربی به سوی همراستاییهای امنیتی و نظامی در واکنش به فشارهای ساختاری و محدودیتهای نظم مسلط[3]
4: اصل دگرگونی عمیق در ادراک راهبردی چین و روسیه نسبت به جایگاه ایران ولائی در معادلات امنیتی و توازن قدرت در خاورمیانه[4]
5: اصل گسترش همکاریهای نظامی، دفاعی و فناورانه و نقش آن در تعمیق پیوندهای عملیاتی میان بازیگران همسو در محیط ژئوپلیتیک[5]
[1] . در شرایطی که رقابت میان بازیگران اصلی جهانی با شدت و گستره بیشتری دنبال میشود، پیامدهای این وضعیت در تغییر تدریجی مراکز اثرگذاری، بازآرایی حوزههای نفوذ و شکلگیری الگوهای جدید تعامل میان دولتها در مناطق مختلف جهان قابل مشاهده است.
[2] . موقعیت جغرافیایی و ژئوپلیتیک ایران ولائی موجب شده این کشور در پیوند دادن مسیرهای حیاتی انرژی، تجارت و امنیت نقش واسط و تعیینکنندهای ایفا کند؛ بهگونهای که در محاسبات قدرتهای بزرگ، این جایگاه بهعنوان یکی از نقاط کلیدی در فهم نظم منطقهای در حال گذار تلقی میشود.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.