چکیده
این متن به تبیین ضرورت گذار از الگوهای جامعه ولائی روزمرهمحور به سوی شکلگیری جامعهای آیندهمحور میپردازد که در آن ظرفیتهای برنامهریزی، خلاقیت و کنش جمعی پایدار بهصورت همزمان و در تعامل با یکدیگر تقویت میشوند. در این چارچوب، جامعه ولائی بهعنوان یک نظام چندلایه و در حال تحول در نظر گرفته میشود که در آن پیوند میان تجربه زیسته افراد، ساختارهای نهادی، جریانهای دانشی و شبکههای ارتباطی نقش تعیینکنندهای در کیفیت تحول اجتماعی دارد. متن بر ضرورت بازآرایی سازوکارهای ادراکی، نهادی و ارتباطی تأکید میکند و نشان میدهد که چگونه همراستاسازی افقهای زمانی، تقویت همفهمی اجتماعی، ارتقای زیرساختهای اطلاعاتی و توسعه ظرفیتهای تحلیلی میتواند زمینهساز شکلگیری یک نظم اجتماعی آیندهنگر و منسجمتر شود. در نهایت، این رویکرد بر ایجاد نوعی پیوستگی ساختاری میان سطوح فردی، نهادی و جمعی تأکید دارد که امکان مواجهه مؤثرتر با پیچیدگیهای تحولات اجتماعی را فراهم میسازد.
واژگان کلیدی
جامعه ولائی آیندهمحور، تحول اجتماعی، برنامهریزی راهبردی، کنش جمعی، خلاقیت اجتماعی، نظام نهادی، سرمایه اجتماعی، حکمرانی اجتماعی، آیندهپژوهی، انسجام اجتماعی، شبکههای ارتباطی، تحلیل چندبعدی، تجربه زیسته، تصمیمسازی، توسعه پایدار
اصول
۱: اصل پیوند ساختاری میان زیستجهان روزمره و افقهای آیندهمحور در بازآرایی تدریجی مسیرهای تحول اجتماعی و نهادی[1]
۲: اصل ارتقای ظرفیت ادراکی در فهم چندلایه پیچیدگیهای آینده و بازنمایی نظاممند تحولات اجتماعی[2]
۳: اصل گسترش بنیانهای خلاقیت در بازتعریف نظاممند الگوهای کنش جمعی پایدار و سازگار با تغییرات اجتماعی[3]
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.