اصالت هماهنگی لفظ، قدم و نیّت در ورود به هرگونه فضای قدسی مقام ولایت أهل‌البیت

اصول

1: اصل هماهنگی ذهن، قلب و زبان در آغاز ورود به حریم قدسی أهل‌البیت[1]

2: اصل یکپارچگی حرکت بدنی و ذکر کلامی به‌عنوان مجراهای انتقال فیوضات[2]

3: اصل نیّت خالص و توجه قلبی به‌عنوان پیش‌شرط درک باطن لفظ و حرکت[3]

4: اصل استمرار هماهنگی لفظ، قدم و نیّت در تمامی مراحل زیارت[4]

5: اصل توازن سکینه و وقار با حرکت فیزیکی و ادای ذکر[5]

[1]. تمامی اعمال و اذکار ورود به زیارت باید با حضور قلب و قصد خالص صورت گیرد تا لفظ شهادتین و تکبیرات نه تنها صوتی بلکه وسیله‌ای برای ورود شهودی به حریم أهل‌البیت باشد. این هماهنگی، مبنای تحقق سکینه و وقار در مراحل مختلف زیارت است.

[2]. حرکات فیزیکی مانند ایستادن، نزدیک شدن به قبر و قدم‌های کوتاه، باید همراه با ادای صحیح اذکار باشد. جدایی حرکت بدنی از ذکر، اثر فیوضی آن را کاهش می‌دهد و مانع ورود به مرتبه شهودی حضور می‌گردد.