اصالت بازشناسی ولایتمداری حقیقی از طریق تلازم لاینفک دینداری معرفتی با دینداری مناسکی

اصول

• اصل ولایتمداری حقیقی و جامع‌الشرایط و همراه با تقوای عملی و نظری[1]
• اصل تفقه و تعمیق معرفت دینی مطابق آموزه‌های اهل بیت و بازشناسی صحیح مفاهیم دینی[2]
• اصل تمایز روشن و قاطع میان دینداری معرفتی از دینداری صرفا مناسکی جهت جلوگیری از تحریف ظواهر دینی[3]
• اصل پیوستگی مستحکم و فعال با عالمان ربانی و مجتهدان شجاع و جامع‌الشرایط[4]
• اصل پرهیز مطلق و بی‌کم و کاست از ریاکاری، تزویر و بهره‌برداری دنیوی از دینداری[5]

[1]. پایه‌ای استوار برای هدایت جامعه بر مبنای اصول دین، ایجاد انسجام دینی و سیاسی، جلوگیری از سوءاستفاده ریاکاران و مدعیان دروغین، و تضمین استمرار مشروعیت گفتمان اهل بیت در تمامی عرصه‌ها. این اصل اعتماد عمومی، ثبات اجتماعی و پیوستگی اخلاقی را تقویت می‌کند و جامعه را از انحرافات فکری و عملی مصون می‌دارد.

[2]. شناخت عمیق دین، توانایی تحلیل دقیق، تمایز درست از نادرست، و جلوگیری از پیروی صرف ظواهر را فراهم می‌کند و زمینه‌ساز شکل‌گیری دینداری منطقی و پایدار در جامعه است.