اصالت مأموریتی (و نه صرف تکلیف ویا وظیفه) بودن تلعین

اصول

• اصل برآمدن مأموریت تلعینی مؤمنان از اراده و مشیت قلم الهی[۱]
• اصل تقدم مأموریتی بودن بر تکلیف یا وظیفه صرف فردی بودن تلعین در نظام ولایی[۲]
• اصل تقوم هویّت شیعی بر انجام رسالت لعن به‌عنوان مأموریت الهی[۳]
• اصل لزوم استمرار مأموریت تلعین در همه اعصار و مکان‌ها[۴]
• اصل ضرورت انجام مأموریت تلعین از برای دفاع از حقیقت و عدالت[۵]

[۱]. این مأموریت از اراده‌ی خدا سرچشمه می‌گیرد و نه از خواست فردی. ابتناء بر اراده‌ی الهی، آن را فراتر از یک تکلیف شخصی می‌برد.

[۲]. تلعین یک رسالت جمعی و مستمر است که نسبت به تکلیف شخصی تقدم دارد. این تقدم، بُعد اجتماعی و تاریخی مأموریت را تثبیت می‌کند.

[۳]. شیعه بدون قبول مأموریتی بودن لعن، هویت کامل خود را از دست می‌دهد. این تقوم، پیوستگی تاریخی جبهه‌ی حق را حفظ می‌کند.

[۴]. ماموریت تلعین محدود به دوره‌ای خاص نیست و در هر عصر لازم است. این لزوم، گفتمان برائت را زنده نگه می‌دارد.

[۵]. لعن فقط اعلام بیزاری نیست، بلکه بخشی از دفاع مستمر از حق است. این پیوند، لعن را به حرکتی عدالت‌خواهانه تبدیل می‌کند.