اصالت نقش معنویت و تهذیب نفس در کارآمدی تبلیغ دینی

اصول

۱: اصل تقدّم تهذیب نفس بر تبلیغ دین[1]

2: اصل تأثیر معنویت شخصی در نفوذ کلام مبلّغ[2]

3: اصل لزوم هماهنگی ظاهر و باطن در تبلیغ دینی[3]

4: اصل نقش معنویت در جلوگیری از دنیاگرایی تبلیغ[4]

5: اصل تهذیب نفس به ‌عنوان عامل تشخیص حق در فضای تبلیغی[5]

[1]. پایه و اساس هر تبلیغ دینی، اصلاح و تزکیه درونیِ مبلّغ است. بدون تهذیب، گفتار و رفتار او دوگانگی پیدا می‌کند و دعوتش بی‌اثر می‌ماند. مبلّغ پیش از آن‌که زبان گویای دین باشد، باید آیینه‌دار حقیقت دین در جان خویش گردد. تهذیب، صداقت و حضور الهی را در تبلیغ جاری می‌سازد و اعتماد مخاطب را برمی‌انگیزد.

[2]. نفوذ سخن دینی بیش از آن‌که به فصاحت و بلاغت وابسته باشد، به میزان اتصال درونی مبلّغ با خداوند مرتبط است. مبلّغی که در تهجّد، ذکر و خلوت با خدا رشد یافته، کلامش نورانیت دارد و بر دل‌ها می‌نشیند. معنویت شخصی سبب می‌شود که تبلیغ، از قالب انتقال اطلاعات خارج شود و به انتقال روح ایمان تبدیل گردد.