اصالت ضرورت پژوهش تطبیقی در منابع حدیثی شیعه و اهل‌سنّت جهت عمق‌بخشی به علم حدیث

اصول

۱: اصل فهم تطبیقی، شرط تعمیق معرفت حدیثی[۱]

۲: اصل انسجام علمی و تقریب فرهنگی امت اسلامی با تحقیق تطبیقی در روایات شیعه و اهل‌سنّت[۲]

۳: اصل تقویت معیار وثاقت و نقد علمی با بررسی تطبیقی منابع روایی شیعه و اهل‌سنّت[۳]

۴: اصل زنده شدن روح نقادی علمی و آزاداندیشی در حوزه با رویکرد تطبیقی در منابع روایی شیعه و اهل‌سنّت[۴]

۵: اصل بازشناسی تطوّر تاریخی حدیث با تطبیق منابع روایی شیعه و اهل‌سنّت[۵]

[۱]. پژوهش تطبیقی در منابع شیعه و سنی، دریچه‌ای به شناخت مشترکات و تمایزات مبنایی در فهم حدیث می‌گشاید. این رویکرد، طلبه را از سطح نقل به سطح تحلیل می‌برد و او را وادار می‌کند تفاوت منهج روایی، معیارهای وثاقت، و قواعد دلالت را در دو مکتب به صورت روشمند بشناسد. بدون این رویکرد، شناخت حدیث در محدوده درون‌مذهبی باقی می‌ماند و عمق علمی پیدا نمی‌کند.

[۲]. تحقیق تطبیقی در روایات نه تنها فهم را تعمیق می‌بخشد، بلکه به انسجام علمی و تقریب فرهنگی میان مسلمانان کمک می‌کند. وقتی محقق بداند بسیاری از مبانی اخلاقی، فقهی و تفسیری در هر دو سنت وجود دارد، ذهنش از تعصّب خالی و نگاهش به حقیقت نزدیک‌تر می‌شود. چنین فهمی، پلی میان عقلانیت اجتهادی شیعی و سنت حدیثی اهل‌سنّت می‌سازد.