اصالت ضرورت پژوهش تطبیقی در منابع حدیثی شیعه و اهل‌سنّت جهت عمق‌بخشی به علم حدیث

اصول

1: اصل فهم تطبیقی، شرط تعمیق معرفت حدیثی[1]

2: اصل انسجام علمی و تقریب فرهنگی امت اسلامی با تحقیق تطبیقی در روایات شیعه و اهل‌سنّت[2]

3: اصل تقویت معیار وثاقت و نقد علمی با بررسی تطبیقی منابع روایی شیعه و اهل‌سنّت[3]

4: اصل زنده شدن روح نقادی علمی و آزاداندیشی در حوزه با رویکرد تطبیقی در منابع روایی شیعه و اهل‌سنّت[4]

5: اصل بازشناسی تطوّر تاریخی حدیث با تطبیق منابع روایی شیعه و اهل‌سنّت[5]

[1]. پژوهش تطبیقی در منابع شیعه و سنی، دریچه‌ای به شناخت مشترکات و تمایزات مبنایی در فهم حدیث می‌گشاید. این رویکرد، طلبه را از سطح نقل به سطح تحلیل می‌برد و او را وادار می‌کند تفاوت منهج روایی، معیارهای وثاقت، و قواعد دلالت را در دو مکتب به صورت روشمند بشناسد. بدون این رویکرد، شناخت حدیث در محدوده درون‌مذهبی باقی می‌ماند و عمق علمی پیدا نمی‌کند.

[2]. تحقیق تطبیقی در روایات نه تنها فهم را تعمیق می‌بخشد، بلکه به انسجام علمی و تقریب فرهنگی میان مسلمانان کمک می‌کند. وقتی محقق بداند بسیاری از مبانی اخلاقی، فقهی و تفسیری در هر دو سنت وجود دارد، ذهنش از تعصّب خالی و نگاهش به حقیقت نزدیک‌تر می‌شود. چنین فهمی، پلی میان عقلانیت اجتهادی شیعی و سنت حدیثی اهل‌سنّت می‌سازد.