اصول
1: اصل اخوت علمی و دینی به عنوان ریشه همبستگی روحانیون[1]
2: اصل باخبر بودن روحانیون از احوال علمی، معنوی و جسمی هملباسان[2]
۵,۰۰۰ تومان
اصول
۱: اصل اخوت علمی و دینی به عنوان ریشه همبستگی روحانیون[۱]
۲: اصل باخبر بودن روحانیون از احوال علمی، معنوی و جسمی هملباسان[۲]
۳: اصل دعا و طلب عاقبتبهخیری برای یکدیگر در همه شرایط[۳]
۴: اصل وجود محبت و علاقه قلبی متقابل در فضای علمی و اخلاقی[۴]
۵: اصل یادآوری خاطرات مشترک به عنوان سرمایه معنوی و هویتی روحانیون[۵]
[۱]. روابط میان حوزویان بر اساس آموزههای اسلامی ریشه در اخوت ایمانی دارد. این پیوند فراتر از آشنایی شخصی است و بر پایه دین، رسالت علمی و هدف مشترک دینی شکل گرفته و موجب انسجام حوزه میشود.
[۲]. یکی از وظایف اخلاقی علما، پرسوجو از وضعیت سلامتی، معیشت و پیشرفت علمی یکدیگر است. این امر نشانه احترام و همدلی است و مانع از تنهایی و انزوا میشود.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.