اصالت دارای علائم خاص بودن جسم و جسدی اعیان آیه‌ای

اصول

• اصل اثبات علائم جسمانی برای شناخت حقیقت آیه‌ای بودن امام زمان(عج) و پیوند وجودی او با عالم غیب و شهود[۱]
• اصل تحلیل ساختار بدنی امام زمان(عج) برای درک تمایز وجودی او از سایر انسان‌ها در مقام آیه‌ای تکوینی و تشریعی[۲]
• اصل تأمل در نشانه‌های حسی برای اثبات حضور آیه در قالب بدن امام زمان(عج) و امکان شناخت او از طریق حواس ظاهری[۳]
• اصل بازشناسی ویژگی‌های جسدی امام زمان(عج) برای اثبات استمرار ولایت در قالب انسانی با علائم خارق‌العاده و شگفت‌انگیز[۴]
• اصل تبیین اثرگذاری علائم بدنی امام زمان(عج) بر اشیاء و اشخاص به‌عنوان نشانه‌ای از فاعلیت آیه در عالم ماده[۵]

[۱]  علائم جسمانی مانند بوی خوش، نپوسیدن بدن یا خال‌های خاص، نشانه‌هایی از پیوند امام زمان(عج) با عالم غیب‌اند. این نشانه‌ها، صرفاً ویژگی‌های فیزیکی نیستند، بلکه تجلی حقیقت آیه‌ای بودن امام زمان(عج) در ساحت محسوس‌اند. فقیه ولایی این علائم را بخشی از حجیت امام زمان(عج) می‌داند که شناخت او را برای مؤمنان ممکن و یقینی می‌سازد.

[۲]  بدن امام زمان(عج)، نه‌تنها کالبدی طبیعی، بلکه ظرف تجلی حقیقت ولایت است. ساختار بدنی او، با ویژگی‌هایی خاص، از دیگران متمایز است. این تمایز، نشانه‌ای از آیه‌ای بودن او در نظام تکوین و تشریع است. فقیه ولایی، این ویژگی‌ها را دلیل بر اتصال وجودی امام زمان(عج) با سرچشمه نور الهی می‌داند.