اصالت قابل پاسخ بودن موضوعات مستحدثه بدون نمونه پیشین

اصول

۱: اصل قابلیت ارائه حکم فقهی مستقل برای موضوعات مستحدثه بدون اتکا به نمونه‌های پیشین[۱]

۲: اصل لزوم شناسایی ویژگی‌های بنیادین و ماهیت ذاتی موضوعات جدید برای استنباط مستقل احکام[۲]

۳: اصل توجه به ظرفیت عقل و معیارهای عرفی در تحلیل موضوعات بدون سابقه مشابه برای افزایش اعتبار استنباطات[۳]

۴: اصل لزوم بهره‌گیری از اصول کلی شرعی و قواعد معتبر فقهی برای مواجهه با مستحدثات فاقد نمونه تاریخی[۴]

۵: اصل تبیین قواعد امکان‌پذیری و عدم امکان تحقق احکام بر اساس تحلیل ماهیت موضوعات جدید[۵]

[۱] . موضوعات نوظهور قابلیت دریافت حکم مستقل را دارند، مشروط بر آنکه تحلیل‌های دقیق فقهی، عقلایی و عرفی برای آنها فراهم شود تا اعتبار استنباط حفظ گردد.

[۲] . شناخت دقیق خصوصیات و ویژگی‌های ذاتی هر موضوع نوظهور، امکان صدور حکم فقهی بدون نیاز به نمونه‌های پیشین را فراهم می‌کند و از برداشت‌های سطحی جلوگیری می‌نماید.